Reguła 2 opisuje, jak zbudowane jest pole golfowe: wyznacza jego granice oraz pięć zdefiniowanych obszarów, które decydują o tym, jakie przepisy stosuje się podczas gry. Znajomość tych obszarów jest niezbędna, bo od miejsca leżenia piłki zależy zarówno wybór reguły, jak i możliwość skorzystania z uwolnienia.
2.1 — Granice pola i aut
Pole golfowe ma granice określone przez Komitet — wszystko, co znajduje się poza nimi, to aut. Obszary niebędące częścią pola są więc autem i podlegają odrębnym przepisom.
2.2 — Zdefiniowane obszary pola
Pole golfowe składa się z pięciu wyraźnie zdefiniowanych obszarów, z których każdy może podlegać innym regułom.
2.2a — Obszar główny
Obszar główny obejmuje całe pole z wyjątkiem czterech szczególnych obszarów — to na nim piłka jest grana najczęściej. Zawiera wszelkie typy nawierzchni oraz obiekty takie jak fairway, rough czy drzewa.
2.2b — Cztery szczególne obszary
Cztery szczególne obszary to: tee, z którego gracz musi rozpocząć grę na dołku, wszystkie obszary kary, bunkry oraz putting green rozgrywanego dołka. Każdy z nich objęty jest odrębnymi regułami, które nie dotyczą obszaru głównego.
2.2c — Określenie obszaru pola, w którym leży piłka
Piłka zawsze leży w jednym obszarze pola, bo to on decyduje o stosowanej regule i możliwości uwolnienia. Jeśli piłka dotyka zarówno obszaru głównego, jak i obszaru szczególnego, przyjmuje się, że leży w tym szczególnym. Gdy dotyka dwóch obszarów szczególnych, obowiązuje kolejność: najpierw obszar kary, potem bunkier, na końcu putting green.
2.3 — Obiekty lub warunki, które mogą zakłócać grę
Niektóre reguły pozwalają na uwolnienie bez kary od zakłóceń spowodowanych przez określone obiekty lub warunki — naturalne utrudnienia ruchome, sztuczne utrudnienia ruchome oraz nienormalne warunki na polu, takie jak dziura zrobiona przez zwierzę, teren w naprawie, sztuczne utrudnienia nieruchome czy tymczasowa woda. Uwolnienie bez kary nie przysługuje natomiast od zakłóceń powodowanych przez obiekty graniczne ani przez integralne części pola.
2.4 — Strefy zabronionej gry
Strefa zabronionej gry to wyznaczony fragment nienormalnych warunków na polu lub obszaru kary, z którego granie jest zabronione — gracz musi w takim przypadku skorzystać z uwolnienia. Obowiązek uwolnienia dotyczy zarówno sytuacji, gdy piłka leży w tej strefie, jak i gdy strefa zakłóca obszar zamierzonego ustawienia lub swingu przy graniu piłką leżącą poza nią. Komitet może ponadto nakazać graczom — przez kodeks zachowania — ustawianie się poza strefą zabronionej gry.
Kompletujesz sprzęt na pole? Sprawdź piłki do golfa w sklepie GolfHelp.
Powyższe omówienie ma charakter edukacyjny i opisuje regułę własnymi słowami z zachowaniem oficjalnej terminologii R&A. Pełne, wiążące brzmienie przepisu znajdziesz w oficjalnym źródle: Reguła 2 — Reguły Gry w Golfa R&A.